To Κορίτσι που Ήθελε να Αγγίξει το Μισοφέγγαρο (Πειραματικό Θέατρο Σκιάς & Αντικειμένων)
Πώς βρίσκουμε τη δύναμη να συνεχίσουμε όταν κάτι μοιάζει αδύνατο; Το ParaMana Puppet Theatre παρουσιάζει το «Κορίτσι που ήθελε να αγγίξει το Μισοφέγγαρο»…
Πώς βρίσκουμε τη δύναμη να συνεχίσουμε όταν κάτι μοιάζει αδύνατο;
Το ParaMana Puppet Theatre παρουσιάζει το «Κορίτσι που ήθελε να αγγίξει το Μισοφέγγαρο», μια ποιητική οπτικοακουστική παράσταση Σύγχρονου Πειραματικού Θεάτρου Σκιάς & Αντικειμένων για παιδιά 5–12 ετών και τις οικογένειές τους.
Βασισμένη σε διασκευή του ιαπωνικού παραμυθιού Tsuki No Waguma - The Crescent Moon Bear, από το βιβλίο της Clarissa Pinkola Estés «Γυναίκες που τρέχουν με τους λύκους», η παράσταση ακολουθεί τη συμβολική διαδρομή ενός κοριτσιού, όταν ο πατέρας του επιστρέφει από τον πόλεμο βαθιά αλλαγμένος. Για να τον συναντήσει ξανά, ξεκινά μια φαινομενικά αδύνατη αναζήτηση που δοκιμάζει την υπομονή, την επιμονή και την πίστη της και μεταμορφώνει σταδιακά και την ίδια.
Ο πόλεμος είναι η αφετηρία της ιστορίας, όχι όμως το τέλος της. Μέσα από τη σχέση ενός παιδιού με τον πατέρα του, η παράσταση μιλά για όσα μας αλλάζουν, για τα δύσκολα συναισθήματα και τη συναισθηματική ανθεκτικότητα, αλλά και για τη δυνατότητα να ανακαλύπτουμε νέους τρόπους σύνδεσης με τους ανθρώπους που αγαπάμε.
Τι βλέπουμε όταν κοιτάμε ξανά;
Στη σκηνή του ParaMana, η εικόνα δημιουργείται και μεταμορφώνεται ζωντανά. Η γωνία προβολής του φωτός, η απόσταση και η θέση του βλέμματος αλλάζουν αυτό που βλέπουμε, παίζοντας με τα όρια ανάμεσα στην αντίληψη και την ψευδαίσθηση.
Τι συμβαίνει όταν μετακινούμε το βλέμμα μας; Όταν δοκιμάζουμε να δούμε αυτό που βρίσκεται μπροστά μας από περισσότερες από μία οπτικές γωνίες;
Γιατί ίσως η μεταμόρφωση αρχίζει ακριβώς εκεί: στη δυνατότητα μας να πολλαπλασιάσουμε την οπτική μας, να αμφισβητήσουμε όσα θεωρούσαμε βέβαια και να ανοίξουμε χώρο για αυτό που μέχρι πριν έμοιαζε αδύνατο.
Τρισδιάστατοι κόσμοι σκιάς, χειροποίητες μινιατούρες και γιγάντιες αναλογικές προβολές, αντικείμενα, κάτοπτρα, πρίσματα, φως, σώμα και πρωτότυπα ηλεκτροακουστικά ηχοτοπία συνθέτουν έναν κόσμο που γεννιέται και μεταμορφώνεται μπροστά στα μάτια των παιδιών.
Σε αντίστιξη με τη γρήγορη εναλλαγή εικόνων της καθημερινότητας, το ParaMana επιλέγει την επιβράδυνση ως άσκηση προσοχής: χρόνο για να παρατηρήσουμε, να ακούσουμε, να συνδεθούμε και να είμαστε πραγματικά παρόντες.
Μετά την παράσταση, παιδιά και ενήλικες προσκαλούνται στη σκηνή. Γνωρίζουν από κοντά τις κατασκευές, δοκιμάζουν τις τεχνικές και πειραματίζονται με το φως, τη σκιά και τα αντικείμενα, περνώντας από την άλλη πλευρά της εικόνας.
2026 · 65' · Aναστασία Παράβα & Στάθης Τσεμπερλίδης
Προβολές